Jump_doublep

ผมเชื่อว่า หลายคนเคยมีประสบการณ์"รัก" กันมาบ้าง 

 

จุ๊ๆๆ ไม่เอาไม่คิดลึก 

 

เอาแค่ความรักก็คงพอ เพราะผมเชื่อว่าหลายคนเคยมีความรักกับสิ่งของอะไรบางอย่าง หรือแม้กระทั่งกับคนบางคน มาแล้ว

 

หลายคนสัมผัสกับความรักผ่านบทเพลง แม้ไม่เคยมีความรักกับใคร แต่ฟังเพลงแล้วมันก็หายเหงา เพราะมันจะให้ความรู้สึกว่า "มันต้องมีคนเหงาอยู่แบบกูแน่ๆ ไม่งั้นเพลงนี้มันเกิดมาไม่ได้หรอก"

 

ไม่ว่าจะยังไง คนเราก็ต้องการความรักอยู่ดี และยิ่งได้ตกหลุมรักใคร ณ วินาทีนั้นก็คงจะมีอาการเปลี่ยนไป ไม่แปลก แต่ไม่เหมือนเดิม

 

บางคนจากที่เคยห่อเหี่ยว ซังกะตาย กลับมาสดใสได้ซะอย่างนั้น มีแรงลุกขึ้นจากเตียงมาทำอะไรๆให้คนบางคนอยู่เสมอทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ แค่ลืมตายังขี้เกียจเลย

 

แม้บางคนจะเคยถูกทำร้ายโดยคนรักเก่ามา ก็จงอย่าเข็นกับความรักเลย เพราะความรักไม่เคยทำร้ายใคร แต่ความไม่รักต่างหากที่ทำร้ายเรา

 

ผมเชื่อว่าทุกคนยังคงต้องวนเวียนอยู่กับคำว่ารัก คำนี้ไปอีกนาน ขอให้ทุกคนมีความสุขกับมันนะครับ จะดีหรือร้าย ความรักก็ยังสวยงามเสมอ^^

มีหน้าที่มากมายที่ฉันจำต้องทำ ไม่รู้ว่ามันทยอยมากันตอนไหน? แต่ฉันค่อยๆได้รับมัน

 

ย้อนกลับไปเมื่อวันนี้ เมื่อปีที่แล้ว ฉันบ่นเสมอ ว่าว่างอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ ณ วันนี้ ฉันยุ่งจนไม่มีเวลาแม้แต่จะหายใจ ค่าตอบแทนก็น้อยเพราะทุนด้านความรู้(เกรด)ฉันน้อย แต่เพื่อนบางคนทุนสูงกว่า กลับได้ค่าตอบแทนไม่ต่างกัน แล้วเราจะตั้งใจเรียนกันทำไม?

 

ฉันเขียนบทความนี้เพื่อจพให้คนรับรู้ถึงความพอดี ว่ามันควรมี ไม่ว่างเกิน ไม่ยุ่งเกิน 

 

ณ จุดนี้ ฉันขอไปทำงานที่มันยุ่ง ทำให้มันว่างก่อนก็แล้วกัน 

 

จนกว่าจะพบกันใหม่...

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ

ในบางครั้งตรรกกะง่ายๆที่คนต้องรู้ เรากลับไม่รู้

ในบางครั้งเราคิดว่าคนอื่นรู้ แต่เขากลับไม่รู้

ในบางครั้งเราตื่น แต่เราคิดว่าฝันไป

ในบางครั้งเราฝันไป แต่คิดว่าตื่น

ในบางครั้งเรามองเขา ในเวลาที่เขาไม่ได้มองมา

ในบางครั้งที่เขามองมา เรากำลังหลับสายตาของเขาอยู่

ในบางครั้งคนเราขยันเพื่อคนอื่น

ในบางครั้งคนเราขี้เกียจเพราะมีคนอื่นทำให้

ในบางครั้งเราแข็งแรงเพื่อปกป้องคนที่เรารัก

ในบางครั้งเราแกล้งอ่อนแอเพื่อให้โอกาสคนที่รักเรา ได้ปกป้องเราบ้าง...

อาทิตย์นี้ ผมจะเปลี่ยนงาน(อีกแล้ว) การที่เปลี่ยนงานบ่อยๆ มันทำให้ชีวิตต้องเปลี่ยนตารางใหม่อีกครั้ง!!! 

 

อย่างที่ว่า ชีวิตคือการเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าจะสิ่งใดๆบนโลกนี้ก็ต้องปรับปรุงเปลี่ยนเเปลงกันหมด เราเป็นคนก็ต้องยอมรับสภาวะที่เกิดขึ้นและดับลงไปบนโลกนี้ให้จงได้ 

 

บางคนอาจ'ปรับ'จนหลายคนมองว่า'เปลี่ยนไป' สิ่งนี้น่ากลัวนะครับ คนเรามักจะยึดภาพที่เค้าเห็นเราในครั้งแรกๆ มาเปรียบเทียบกับสิ่งที่เราเป็น ณ ปัจจุบัน ซึ่งครั้งแรกๆ ใครๆก็ต้องมีความสนิทสนมน้อยกว่าปัจจุบันเยอะ อากับกิริยาที่แสดงออกก็ย่อมเปลี่ยนเป็นธรรมดา

 

เพราะในบทบาททางสังคมที่ต่างกันไป เรายังแสดงอาการต่อสิ่งๆเดียวกัน คำๆเดียวกัน ต่างกันออกไปเลย ทั้งกับพ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน แฟน คนสนิท เจ้านาย ลูกค้า ฯลฯ

 

บางคนหนักถึงขนาดว่า สิ่งที่แสดงกับพ่อ และแม่ ก็ยังต่างกันเยอะ แล้วแต่ความสนิทใจที่มี พิจะนึกออกกันใช่ไหมครับ นี่น่าจะเป็นสิ่งที่หลายๆคนเป็นกันอยู่ในทุกวันนี้ แต่อาจยังไม่รู้ตัว เพราะฉะนั้น ถ้าเกิดว่ส หากเพื่อนที่เริ่มสนิท หาว่าเราเปลี่ยนไป ก็ของให้คิดไว้ว่า มันเป็นเรื่องธรรมดา แต่เราก็อย่าเปลี่ยนให้มันมากเกินไป จนเพื่อนรับไม่ไหวก็พอ

 

ถ้าหากเรากลัวว่า คนรอบข้างจะหาว่าเราเปลี่ยน คนต้องมีแคแรคเตอร์ที่ชัดเจน แล้วแสดงออกให้รู้จักกาละเทศะ อันนี้น่าจะดี แต่จงอย่าลืม สังคมไทยควรจะระมัดระวังเรื่องปีนเกลียวให้ดีครับ ผู้ใหญ่หลายคนไม่ชอบ 

 

เพราะฉะนั้น เปลี่ยนงานใหม่คราวนี้ ผมจะพยายามเป็นผมให้มากที่สุด เผื่อเจ้านายจะชื่นชอบความแปลก ที่มันไม่น่าจะเปลี่ยนเเปลงกันได้ง่ายๆ   ๕๕๕๕

บนโลกที่เราอาศัยอยู่ด้วยกันทุกวันนี้ มีสิ่งที่เราคุ้นเคยก็มาก หากเราจะอยู่ในๆที่เดียว ที่เดิม แล้วคิดว่าตัวเองเป็นผู้รอบรู้ ก็ย่อมทำได้ 

 

แต่หากวันนึง จับพลัดจับผลูต้องไปเจออะไรใหม่ๆ เราก็จำเป็นต้องเลือกว่าจะเปิดรับ หรือ ปฎิเสธมัน ต้องยอมรับว่า ไม่ใช่ทุกอย่างที่เรารู้ แต่ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องลองทุกอย่างเช่นกัน 

 

บางอย่างไม่จำเป็นต้องรู้

 

หากความลับคื สิ่งที่เราไม่รู้ นั่นก็หมายความว่า บนโลกใบนี้มีความลับมากมาย

 

ไม่ว่าจะเป็นความลับของร้านเจ๊เขียวหน้าปากซอย หรือว่าจะเป็นความลับของบริษัทใหญ่ๆ ก็คือความลับอยู่วันยังค่ำ ขนาดความลับของเรา เรายังไม่อยากให้คนอื่นรู้ แล้วเราจะพยายามไปอยากรู้ความลับของคนอื่นทำไม 

 

มิหนำซ้ำ บางครั้ง "ไม่รู้" ยังจะมีความสุขมากกว่า

 

เพราะฉะนั้น เราควรจะมีความสุขกับการไม่รู้บ้างก็ดีนะ